GRUPA ŻYWEGO RÓŻAŃCA

Historia grupy różańcowej w naszej Parafii sięga początków jej istnienia. Można powiedzieć, nie mogło być inaczej, skoro Patronką zadolańskiej wspólnoty jest Maryja Królowa Różańca Świętego. Grupa powstała już w 1984 roku, a pierwszą jej animatorką była pani Helena Wilczek.

Charakterystyczne dla struktury Grupy Żywego Różańca są tzw. Róże – w skład każdej z nich wchodzi tyle osób, ile jest tajemnic Różańca. Zatem u początku istnienia wspólnoty działała 1 Róża, składająca się z 15 osób. W kolejnych latach stale wzrastała liczba członków Grupy, dodatkowo od roku 2012 Różaniec Święty wzbogacił się o kolejną cząstkę – Tajemnice Światła. Obecnie opiekunem grupy jest ks. Piotr Kędzior. Wspólnotę tworzy od grudnia 2016 r., 5 Róż, każda składająca się z 20 osób. Daje to w sumie liczbę 100 uczestników Grupy Żywego Różańca w naszej Parafii, stawiając tę wspólnotę na pierwszym miejscu, jeśli brać pod uwagę liczebność.

Członkowie Żywego Różańca mają na celu za pomocą wspólnej modlitwy utrzymać się w wierności ku Bogu, wytrwać w dobrym, zaś siebie i bliźnich bronić od złego. Mają obowiązek wielbić Maryję i naśladować Jej cnoty.

Pamiętajmy różaniec pochodzi z nieba i do nieba prowadzi.

Osoba należąca do wspólnoty zobowiązuje się do odmawiania każdego dnia jednej konkretnej dziesiątki Różańca w wyznaczonej intencji (każdego miesiąca na łamach naszej gazetki publikujemy intencję), w jakiej modli się Żywy Różaniec; co miesiąc także w ramach Róż następuje zmiana odmawianej przez poszczególnych członków tajemnicy – przykładowo, jeśli w kwietniu dana osoba modliła się I tajemnicą chwalebną, to w maju będzie się modlić II tajemnicą chwalebną.

Święty Papież Jan Paweł II wyjaśnia: „Aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać „streszczeniem Ewangelii” jest zatem stosowne, żeby po przypomnieniu Wcielenia i ukrytego życia Jezusa (tajemnice radosne), a przed zatrzymaniem się nad cierpieniami męki (tajemnice bolesne) i nad triumfem zmartwychwstania (tajemnice Chwalebne), rozważać również pewne momenty życia publicznego o szczególnej wadze (tajemnice światła). W liście z 16 października 2002 roku zatytułowanym „Rosarium Virginis Mariae” (O rόżańcu świętym) Jan Paweł II ogłasza rok 2003 – rokiem maryjnym, oraz wykłada mistyczny charakter rόżańca. W związku z tym, proponuje dodać dla jego pełności tajemnice związane z misją publiczną Jezusa na ziemi, jakoś pominiętą w dotychczasowych tajemnicach: w nowym układzie różańca odmawiamy tajemnice radosne w poniedziałki i soboty; tajemnice bolesne we wtorki i piątki; tajemnice chwalebne w środy i niedziele; zaś tajemnice światła w czwartki.

Warto zauważyć, że wielu uczestników wspólnoty różańcowej nie poprzestaje na odmówieniu obowiązkowej „dziesiątki”, lecz modli się np. całą cząstką, a nie brak także osób, które odmawiają cały Różaniec – 4 cząstki, czyli wszystkie 20 tajemnic.

Członkowie wspólnoty spotykają się w każdą pierwszą sobotę miesiąca o godz. 17:30 na nabożeństwie pierwszych sobót miesiąca, odmawiając wynagradzający różaniec święty ku czci Niepokalanego Serca Maryi, oraz na comiesięcznym spotkaniu formacyjnym. Na spotkania formacyjne zapraszamy w każda pierwszą sobotę miesiąca o godzinie 8.00 do salki pod kościołem.

„Nigdy nie zapomnę moich dziecięcych lat, gdy w domu rodzinnym każdy wieczór kończył się wspólnym odmówieniem cząstki Różańca świętego. I to nie tylko w październiku, ale przez cały rok. Może dla nas, dzieci, było to nieraz trudne, może chciało się spać, ale jednak nasi rodzice czuwali, aby dzień kończył się Różańcem.”
Sługa Boży Stefan kard. Wyszyński

MISJA SERCEM WIARY

O znaczeniu, jakie Kościół w minionych stu latach przypisywał dziełu misyjnemu, napisał papież Franciszek w swoim Liście z okazji setnej rocznicy ogłoszenia Listu apostolskiego Maximum illud. Wskazał wkład w to dzieło św. Jana Pawła II, – „ Misje są sprawą wiary” jak podkreślał Jan Paweł II, w którego wspomnienie liturgiczne swój List ogłosił. Docenił też pracę wielu chrześcijan na rzecz misji, począwszy od I wojny światowej – trudnego czasu, który Benedykt XV wspominał w swym Liście, opisując wojenne okropieństwa i przykre konsekwencje, jakie z nich wynikały dla całej ludzkości . Franciszek powierzył przygotowanie Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego Kongregacji ds.. Ewangelizacji Narodów oraz Papieskim Dziełom Misyjnym. „Niech Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny będzie intensywnym i owocnym wydarzeniem łaski, aby promować inicjatywy oraz nasilić w szczególności modlitwę – serce wszelkiej misji, głoszenie Ewangelii, rozważania biblijne i teologiczne na temat misji, dzieła miłosierdzia chrześcijańskiego i konkretne działania współpracy i solidarności między Kościołami, aby rozbudził się entuzjazm misyjny i aby nigdy nas z niego nie okradziono” – napisał. …(cyt. z miesięcznika Różaniec).

W szkole Maryi

Z kart Pisma Świętego znamy Maryję, która rozważa Boże sprawy w swoim sercu. Omawiając Różaniec, próbujemy naśladować Matkę Zbawiciela w trwaniu sercem przy woli Bożej.
Żywy Różaniec jest dla nas uniwersytetem życia, którego założycielką i rektorem jest Niepokalana Maryja, Zwycięska Królowa, Wszechpośredniczka Łask. Dwadzieścia tajemnic różańcowych jest jak dwadzieścia lekcji w szkole Maryi. Przesuwając między palcami paciorki różańca, codziennie wchodzimy z najlepszą Przewodniczką – Maryją – w tajemnice życia Jezusa, stopniowo je zgłębiając.
Wspólnota modlitwy
…. Przynależność do Żywego Różańca sprawia, że czujemy się jak jedna z komórek pulsujących codzienną modlitw wznoszoną w różnych porach dnia czy nocy. Razem ze mną modli się 19 osób; ludzi rozmaitych stanów i zawodów, w różnym wieku, ale wszyscy jesteśmy jedną rodziną. Doświadczamy radości z bycia we wspólnocie i przynależności do świętego Kościoła Chrystusowego, Mamy też poczucie bezpieczeństwa. Tyle róż różańcowych jest na świecie, cały świat jest opleciony ich modlitwą. To jest przecież dar Maryi dla ludzkości, rzeczywisty i skuteczny.
Jak czytamy w Statucie Stowarzyszenia, „Żywy Różaniec jest wspólnotą osób, które w duchu odpowiedzialności za Kościół i świat, i w wielkiej prostocie otaczają modlitewną opieką tych, którzy najbardziej jej potrzebują i są wskazani zwłaszcza w Papieskich Intencjach Apostolstwa Modlitwy”. Mamy świadomość, że zaproszenie do Żywego Różańca jest wielkim darem, bo nie tylko otrzymujemy wiele łask, lecz także możemy modlić się w intencjach innych osób i w intencjach wspólnych, podawanych nam co miesiąc. Jest to „szkoła”, w której można i trzeba się dużo uczyć i pragniemy być w niej do końca naszych dni.
Dziękujemy Matce Bożej Różańcowej, że wyprosiła nam u Boga łaskę przynależności do Żywego Różańca. (materiał z miesięcznika „Różaniec” str.25)

Różańcowa szkoła doskonałości chrześcijańskiej

W potocznym rozumieniu tajemnica to coś ukrytego, niejawnego, o czym wie garstka ludzi i skrzętnie ukrywa znane sobie informacje.
Tajemnice różańcowe to jednak coś zupełnie innego.
Nazywamy je w ten sposób, bo dotyczą spraw najświętszych – życia i działalności Chrystusa, który jest Bogiem i Człowiekiem. Katechizm Kościoła Katolickiego podkreśla, że nasze mówienie o Bogu musi być przepełnione świadomością ułomności naszych słów. W teologii prawosławnej dominuje model apofatyczny – uważa się, że lepiej mówić, jaki Bóg nie jest, niż jaki jest, ponieważ człowiek nie może ogarnąć Jego wielkości swoim małym i ułomnym rozumem. Kategorie takie jak wieczność, nieskończoność, doskonałość nie są pojmowane przez nas, którzy tych argumentów nie posiadamy w wymiarze doczesnym, a w wiecznym możemy w nich uczestniczyć jedynie w Bogu.
Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort podkreśla, że tajemnice różańcowe winny być dla pobożnych chrześcijan regułą i przykładem, sposobem życia, pochodniami, które rozświetlają drogę, błyszczącymi lustrami, piecami, w których wypala się wszelkie wady. Piękno tych porównań świetnie obrazuje wartość tej kontemplacyjnej modlitwy. Wyobraźmy sobie spacer po lesie nocą bez jakiegokolwiek źródła światła. Pomyślmy o lęku, który by nam wówczas towarzyszył: każdy szelest przyśpieszałby bicie serca, oczy byłyby zmęczone wypatrywaniem końca tej nieznośnej drogi, wyobraźnia podpowiadałaby nam jakieś straszliwe scenariusze. Podobnie jest z ludźmi pozbawionymi światła wiary i pochodni kontemplacji – idą po omacku przez życie, trwając w niepewności i lęku.
Do Alana de Rupe Maryja powiedziała o Różańcu: „Jest to modlitwa bardzo pożyteczna i bardzo mi przyjemna: odmawianie sto pięćdziesiąt razy Pozdrowienia anielskiego . Jednak (…) o wiele lepiej czynią ci, którzy do odmawiania Zdrowaś dodadzą rozmyślanie życia i męki, i chwały Jezusa Chrystusa, bo właśnie rozmyślanie jest duszą tej modlitwy”. Dla św. Ludwika Różaniec bez rozważań jest jak ciało bez duszy, bo to właśnie rozmyślanie odróżnia Różaniec od innych modlitw. Opisując dalej tajemnice różańcowe, rozważając je wszystkie po kolei, pisze o nich w ten sposób: „To jest piętnaście (obecnie dwadzieścia) wonnych kwiatów Mistycznej Róży; na nich lubią się zatrzymywać pszczoły mądre, dusze pobożne, aby zebrać z nich przedziwny nektar i zrobić z niego miód solidnej pobożności”.
Odkrywajmy tajemnice różańcowe, gdyż są one sprawdzoną i skuteczną szkołą doskonałości chrześcijańskiej.
Ks. Jacek Gancarek
Moderator krajowy Żywego Różańca

RÓŻANIEC
KONSPEKT spotkania Żywego Różańca
WRZESIEŃ 2021 ROK

„Nie przemogą nas żadne zakusy naszych wrogów,
Będziemy narodem wielkim i potężnym,
Jeśli tylko świętej wiary katolickiej
I Skały Piotrowej silnie trzymać się nie przestaniemy”.
Bł. ks. Ignacy Kłopotowski

O codziennym odmawianiu Różańca świętego Stefan kard. Wyszyński całe swoje życie oddał Matce Bożej i codziennie odmawiał koronkę różańcową.
Dlaczego ta prosta modlitwa była tak ważna dla Prymasa Tysiąclecia?
„Musimy podjąć każdy wysiłek, aby świat uchronić, słabego człowieka trzeba umocnić, wlać weń nowego ducha, wesprzeć wolę, zbliżyć do łaski Bożej. Uleczony człowiek z Bożą pomocą uratuje świat.
Leczymy człowieka wszystkimi zasobami łaski, którą złożył Chrystus Pan w Kościele świętym jako owoc krzyża. Leczymy człowieka sakramentami świętymi i modlitwą. Wołamy o zjednoczenie dusz naszych z Chrystusem Eucharystycznym, ukazujemy człowiekowi otwarte Serce Boga-Człowieka i pełne miłości Niepokalane Serce Maryi.
Szczególną ufność naszą w czasach dzisiejszych budzi różaniec święty. To pokorne, a tak skuteczne lekarstwo na dni nawet najgroźniejsze. Ilekroć Kościół Boży był w wyjątkowym niebezpieczeństwie, Stolica Apostolska wzywała do modlitwy różańcowej. (…).
Zwiążmy myśli, usta i dłonie różańcem świętym, napełnijmy domostwa i wioski nasze szeptem modlitewnych pozdrowień maryjnych, przekazujmy jedni drugim uporczywe wołanie: „Zdrowaś Maryjo!”. Sięgajmy do myśli Bożej i w rozważaniu życia Chrystusa na tle radosnych, bolesnych i chwalebnych tajemnic – pogłębiajmy w sobie zrozumienie głównych prawd wiary świętej: wcielenia Syna Bożego i odkupiciela świata.
Zżyjmy się z różańcem tak, byśmy go stale odmawiali, byśmy łatwo doń wracali, byśmy mu poświęcili wszystkie wolne chwile. Jak miłym i wiernym towarzyszem codziennych naszych zajęć może być różaniec! (…)
Szczególnie dbajmy o to, by przywrócić w domach rodzinnych piękny, stary zwyczaj kończenia dnia wspólnym różańcem. (…)
Niech wszystkie świątynie (…) ożywiają się potężnym chórem różańcowych modlitw nie tylko w październiku, który powinien być podniośle i uroczyście święcony. Starajmy się ożywić Arcybractwa Różańca Świętego. Należy zadbać o to, by poprawny dźwięczny śpiew Różańca rozlegał się w każdej świątyni, by do szeregów Arcybractwa wstępowali najlepsi ludzie, wrażliwi na chwałę Bożą, by nie zabrakło wśród młodzieży naszej. (…)
Z tym samym zapałem starajmy się tworzyć i rozwijać Unię Żywego Różańca, zakładając coraz to nowe kółka różańcowe. Niech skupiają wszystkich: dzieci, młodzież zarówno żeńską, jak i męską, ojców i matki.
Z radością widzielibyśmy w szeregach kółek różańcowych młodzież szkolną robotników i naszą inteligencję (…). „

List pasterski
O codziennym odmawianiu
Różańca świętego (fragm..)
15.08.1947r,
bp Stefan Wyszyński

Modlimy się w papieskich intencjach Apostolstwa Modlitwy:

Ogólna: Abyśmy wszyscy odważnie wybierali prosty i zrównoważony ekologicznie styl życia, doceniając młodych ludzi, którzy się w to mądrze angażują.

Módlmy się również w naszych intencjach na miesiąc wrzesień: Polecajmy Królowej Różańca Świętego dzieci, młodzież, nauczycieli i katechetów, aby Boże błogosławieństwo ogarniało ich w rozpoczynającym się nowym roku szkolnym i formacyjnym. Prosimy o błogosławieństwo dla naszej Ojczyzny, wstrzymanie pandemii koronawirusa, a sprawującym władze w naszym kraju i świecie o udzielenie im mocy i darów Ducha Świętego. Prosimy o potrzebne łaski dla Papieża Franciszka.
– Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo (10 razy), Chwała Ojcu, O mój Jezu…
– Królowo Różańca Świętego, módl się za nami.
– Za zmarłych członków kółka różańcowego ……….. (wymienić) – Wieczny odpoczynek…

Konferencja: w miesięczniku Różaniec str. 38-39 „Wdzięczność wobec Stwórcy”. Punkty do refleksji:
1. Zastanówmy się co możemy zmienić w swoim życiu, by przejść od konsumpcji do poświęcenia, od chciwości do wielkoduszności, od marnotrawstwa do zdolności dzielenia się, od ascezy, która oznacza uczenie się dawania, a nie tylko rezygnowania. Jest to sposób miłowania polegający na przechodzeniu od tego, czego chcę ja, do tego, czego chce Bóg.
2. W jaki sposób staramy się poszukiwać Boga w świecie? Czy rzeczywiście dostrzegamy Jego ślady po pierwsze w naszych bliźnich, a po drugie w konkretnych zdarzeniach codzienności i pięknie przyrody?

Z życia Kościoła:
– 12 września odbędzie się tak długo wyczekiwana przez nas beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego. Bądźmy razem w tym dniu. Polska ma nowego orędownika,
Który w tak trudnych dla Kościoła czasach jednoczył nas, Polaków, przy Maryi.
– Początek września to bolesne daty w naszej historii: 1września – początek wojny światowej i 17 września – napaść Związku Radzieckiego na Polskę. Módlmy się o dar pokoju i ustanie wszelkich konfliktów zbrojnych.
– Jesteśmy pełni nadziei, że dzieci i młodzież powrócą do szkół i będą mogły bez przeszkód rozpocząć nowy rok szkolny – otoczmy ich naszą modlitwą.
– 8 września przypada Święto Narodzenia NMP – Matki Siewnej. Przyniesione przez rolników ziarno, które wsieją w ziemię, kapłan pobłogosławi, prosząc Stwórcę, aby wydało plon.
– 18 września, u początku roku szkolnego, wspominamy św. Stanisława Kostkę – patrona dzieci i młodzieży.

Z życia parafii:
– Warto przypomnieć naszym dzieciom i wnukom, że dobrze jest rozpocząć nowy rok szkolny z Bożym błogosławieństwem. To piękna okazja do odbycia spowiedzi i przyjęcia Komunii Świętej.
– po wakacyjnej przerwie z nowym zapałem podejmijmy comiesięczne spotkania formacyjne i pomyślmy, czy nie może udałoby się utworzyć nowe koło różańcowe w naszej parafii, wiosce, w bloku, przy ulicy itp.

Z życia Stowarzyszenia Żywy Różaniec:
– Na Jasnej Górze pod hasłem „Z Maryją, Matką nadziei”. Rozpoczęliśmy czwarty rok Wielkiej Nowenny Różańcowej przed 200 – leciem powstania Żywego Różańca . Przeżywamy go pod hasłem: „RÓŻANIEC MODLITWĄ O ZBAWIENIE INNYCH”.
Codzienna modlitwa w intencjach podanych przez Ojca Świętego jest jednocześnie prośbą o to, aby wszyscy ludzie dostąpili zbawienia.
– Weźmy udział w diecezjalnych spotkaniach i pielgrzymkach Żywego Różańca . nawet gdyby liczba uczestników była ograniczona, niech pojedzie delegacja, a my duchowo czy przez Internet łączmy się w modlitwie.

Bł. ks. Ignacy Kłopotowski
ABC miłości.
Prymas Tysiąclecia w 1967 r. w Liście pasterskim na Wielki Post zostawił nam ponadczasowe przesłanie.
1. Szanuj każdego człowieka bo Chrystus w nim żyje. Bądź wrażliwy na drugiego człowieka, twojego brata (siostrę).
2. Myśl dobrze o wszystkich – nie myśl źle o nikim. Staraj się nawet w najgorszym znaleźć coś dobrego.
3. Mów zawsze życzliwie o drugim- nie mów źle o bliźnich. Napraw krzywdę wyrządzoną słowem. Nie czyń rozdźwięku między ludźmi.
4. Rozmawiaj z każdym językiem miłości. Nie podnoś głosu. Nie przeklinaj. Nie rób przykrości. Nie wyciskaj łez. Uspokajaj i okazuj dobro.
5. Przebaczaj wszystko wszystkim. Nie chowaj w sercu urazy. Zawsze pierwszy sięgnij rękę do zgody.
6. Działaj zawsze na korzyść bliźniego .czyń dobrze każdemu, jakbyś pragnął, aby tobie tak czyniono. Nie myśl o tym, co tobie jest kto winien, ale co Ty jesteś winien innym.
7. Czynnie współczuj w cierpieniu. Chętnie spiesz z pociechą, radą, pomocą sercem.
8. Pracuj rzetelnie, bo z owoców twej pracy korzystają inni, jak Ty korzystasz z pracy drugich.
9. Włącz się w społeczną pomoc bliźnim. Otwórz się ku ubogim i chorym. Użyczaj ze swego. Staraj się dostrzec potrzebujących wokół siebie.
10. Módl się za wszystkich, nawet za nieprzyjaciół.
kard. Stefan Wyszyński nauczał:
„Najpierw rozmawiać z Jezusem, aby Jezusa ukazać bliźnim. A najlepiej to czynić przez dobre życie.”

PAMIĘTAJMY – RÓŻANIEC POCHODZI Z NIEBA I DO NIEBA PROWADZI

„Błogosławiony Różańcu Maryi, słodki łańcuchu, który łączysz nas z Bogiem;
Więzi miłości, która nas jednoczysz z aniołami; wieżo ocalenia od napaści piekła; bezpieczny porcie w morskiej katastrofie! Nigdy cię nie porzucimy.
Będziesz nam pociechą w godzinie konania. Tobie ostatni pocałunek gasnącego życia. A ostatnim słowem naszych warg będzie twoje słodkie imię, o Królowo Różańca, o Matko nasza droga, o Ucieczko grzeszników,
O Władczyni, Pocieszycielko strapionych. Bądź wszędzie błogosławiona, dziś i zawsze na ziemi i w niebie.”

Serdecznie zapraszamy do Maryjnej szkoły różańcowej naszej Pani Zadolańskiej.
Wspólnota Parafialna Żywego Różańca