GRUPA ŻYWEGO RÓŻAŃCA

Historia grupy różańcowej w naszej Parafii sięga początków jej istnienia. Można powiedzieć, nie mogło być inaczej, skoro Patronką zadolańskiej wspólnoty jest Maryja Królowa Różańca Świętego. Grupa powstała już w 1984 roku, a pierwszą jej animatorką była pani Helena Wilczek.

Charakterystyczne dla struktury Grupy Żywego Różańca są tzw. Róże – w skład każdej z nich wchodzi tyle osób, ile jest tajemnic Różańca. Zatem u początku istnienia wspólnoty działała 1 Róża, składająca się z 15 osób. W kolejnych latach stale wzrastała liczba członków Grupy, dodatkowo od roku 2012 Różaniec Święty wzbogacił się o kolejną cząstkę – Tajemnice Światła. Obecnie opiekunem grupy jest ks. Piotr Kędzior. Wspólnotę tworzy od grudnia 2016 r., 5 Róż, każda składająca się z 20 osób. Daje to w sumie liczbę 100 uczestników Grupy Żywego Różańca w naszej Parafii, stawiając tę wspólnotę na pierwszym miejscu, jeśli brać pod uwagę liczebność.

Członkowie Żywego Różańca mają na celu za pomocą wspólnej modlitwy utrzymać się w wierności ku Bogu, wytrwać w dobrym, zaś siebie i bliźnich bronić od złego. Mają obowiązek wielbić Maryję i naśladować Jej cnoty.

Pamiętajmy różaniec pochodzi z nieba i do nieba prowadzi.

Osoba należąca do wspólnoty zobowiązuje się do odmawiania każdego dnia jednej konkretnej dziesiątki Różańca w wyznaczonej intencji (każdego miesiąca na łamach naszej gazetki publikujemy intencję), w jakiej modli się Żywy Różaniec; co miesiąc także w ramach Róż następuje zmiana odmawianej przez poszczególnych członków tajemnicy – przykładowo, jeśli w kwietniu dana osoba modliła się I tajemnicą chwalebną, to w maju będzie się modlić II tajemnicą chwalebną.

Święty Papież Jan Paweł II wyjaśnia: „Aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać „streszczeniem Ewangelii” jest zatem stosowne, żeby po przypomnieniu Wcielenia i ukrytego życia Jezusa (tajemnice radosne), a przed zatrzymaniem się nad cierpieniami męki (tajemnice bolesne) i nad triumfem zmartwychwstania (tajemnice Chwalebne), rozważać również pewne momenty życia publicznego o szczególnej wadze (tajemnice światła). W liście z 16 października 2002 roku zatytułowanym „Rosarium Virginis Mariae” (O rόżańcu świętym) Jan Paweł II ogłasza rok 2003 – rokiem maryjnym, oraz wykłada mistyczny charakter rόżańca. W związku z tym, proponuje dodać dla jego pełności tajemnice związane z misją publiczną Jezusa na ziemi, jakoś pominiętą w dotychczasowych tajemnicach: w nowym układzie różańca odmawiamy tajemnice radosne w poniedziałki i soboty; tajemnice bolesne we wtorki i piątki; tajemnice chwalebne w środy i niedziele; zaś tajemnice światła w czwartki.

Warto zauważyć, że wielu uczestników wspólnoty różańcowej nie poprzestaje na odmówieniu obowiązkowej „dziesiątki”, lecz modli się np. całą cząstką, a nie brak także osób, które odmawiają cały Różaniec – 4 cząstki, czyli wszystkie 20 tajemnic.

Członkowie wspólnoty spotykają się w każdą pierwszą sobotę miesiąca o godz. 17:30 na nabożeństwie pierwszych sobót miesiąca, odmawiając wynagradzający różaniec święty ku czci Niepokalanego Serca Maryi, oraz na comiesięcznym spotkaniu formacyjnym. Na spotkania formacyjne zapraszamy w każda pierwszą sobotę miesiąca o godzinie 8.00 do salki pod kościołem.

„Nigdy nie zapomnę moich dziecięcych lat, gdy w domu rodzinnym każdy wieczór kończył się wspólnym odmówieniem cząstki Różańca świętego. I to nie tylko w październiku, ale przez cały rok. Może dla nas, dzieci, było to nieraz trudne, może chciało się spać, ale jednak nasi rodzice czuwali, aby dzień kończył się Różańcem.”
Sługa Boży Stefan kard. Wyszyński

MISJA SERCEM WIARY

O znaczeniu, jakie Kościół w minionych stu latach przypisywał dziełu misyjnemu, napisał papież Franciszek w swoim Liście z okazji setnej rocznicy ogłoszenia Listu apostolskiego Maximum illud. Wskazał wkład w to dzieło św. Jana Pawła II, – „ Misje są sprawą wiary” jak podkreślał Jan Paweł II, w którego wspomnienie liturgiczne swój List ogłosił. Docenił też pracę wielu chrześcijan na rzecz misji, począwszy od I wojny światowej – trudnego czasu, który Benedykt XV wspominał w swym Liście, opisując wojenne okropieństwa i przykre konsekwencje, jakie z nich wynikały dla całej ludzkości . Franciszek powierzył przygotowanie Nadzwyczajnego Miesiąca Misyjnego Kongregacji ds.. Ewangelizacji Narodów oraz Papieskim Dziełom Misyjnym. „Niech Nadzwyczajny Miesiąc Misyjny będzie intensywnym i owocnym wydarzeniem łaski, aby promować inicjatywy oraz nasilić w szczególności modlitwę – serce wszelkiej misji, głoszenie Ewangelii, rozważania biblijne i teologiczne na temat misji, dzieła miłosierdzia chrześcijańskiego i konkretne działania współpracy i solidarności między Kościołami, aby rozbudził się entuzjazm misyjny i aby nigdy nas z niego nie okradziono” – napisał. …(cyt. z miesięcznika Różaniec).

W szkole Maryi

Z kart Pisma Świętego znamy Maryję, która rozważa Boże sprawy w swoim sercu. Omawiając Różaniec, próbujemy naśladować Matkę Zbawiciela w trwaniu sercem przy woli Bożej.
Żywy Różaniec jest dla nas uniwersytetem życia, którego założycielką i rektorem jest Niepokalana Maryja, Zwycięska Królowa, Wszechpośredniczka Łask. Dwadzieścia tajemnic różańcowych jest jak dwadzieścia lekcji w szkole Maryi. Przesuwając między palcami paciorki różańca, codziennie wchodzimy z najlepszą Przewodniczką – Maryją – w tajemnice życia Jezusa, stopniowo je zgłębiając.
Wspólnota modlitwy
…. Przynależność do Żywego Różańca sprawia, że czujemy się jak jedna z komórek pulsujących codzienną modlitw wznoszoną w różnych porach dnia czy nocy. Razem ze mną modli się 19 osób; ludzi rozmaitych stanów i zawodów, w różnym wieku, ale wszyscy jesteśmy jedną rodziną. Doświadczamy radości z bycia we wspólnocie i przynależności do świętego Kościoła Chrystusowego, Mamy też poczucie bezpieczeństwa. Tyle róż różańcowych jest na świecie, cały świat jest opleciony ich modlitwą. To jest przecież dar Maryi dla ludzkości, rzeczywisty i skuteczny.
Jak czytamy w Statucie Stowarzyszenia, „Żywy Różaniec jest wspólnotą osób, które w duchu odpowiedzialności za Kościół i świat, i w wielkiej prostocie otaczają modlitewną opieką tych, którzy najbardziej jej potrzebują i są wskazani zwłaszcza w Papieskich Intencjach Apostolstwa Modlitwy”. Mamy świadomość, że zaproszenie do Żywego Różańca jest wielkim darem, bo nie tylko otrzymujemy wiele łask, lecz także możemy modlić się w intencjach innych osób i w intencjach wspólnych, podawanych nam co miesiąc. Jest to „szkoła”, w której można i trzeba się dużo uczyć i pragniemy być w niej do końca naszych dni.
Dziękujemy Matce Bożej Różańcowej, że wyprosiła nam u Boga łaskę przynależności do Żywego Różańca. (materiał z miesięcznika „Różaniec” str.25)

Różańcowa szkoła doskonałości chrześcijańskiej

W potocznym rozumieniu tajemnica to coś ukrytego, niejawnego, o czym wie garstka ludzi i skrzętnie ukrywa znane sobie informacje.
Tajemnice różańcowe to jednak coś zupełnie innego.
Nazywamy je w ten sposób, bo dotyczą spraw najświętszych – życia i działalności Chrystusa, który jest Bogiem i Człowiekiem. Katechizm Kościoła Katolickiego podkreśla, że nasze mówienie o Bogu musi być przepełnione świadomością ułomności naszych słów. W teologii prawosławnej dominuje model apofatyczny – uważa się, że lepiej mówić, jaki Bóg nie jest, niż jaki jest, ponieważ człowiek nie może ogarnąć Jego wielkości swoim małym i ułomnym rozumem. Kategorie takie jak wieczność, nieskończoność, doskonałość nie są pojmowane przez nas, którzy tych argumentów nie posiadamy w wymiarze doczesnym, a w wiecznym możemy w nich uczestniczyć jedynie w Bogu.
Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort podkreśla, że tajemnice różańcowe winny być dla pobożnych chrześcijan regułą i przykładem, sposobem życia, pochodniami, które rozświetlają drogę, błyszczącymi lustrami, piecami, w których wypala się wszelkie wady. Piękno tych porównań świetnie obrazuje wartość tej kontemplacyjnej modlitwy. Wyobraźmy sobie spacer po lesie nocą bez jakiegokolwiek źródła światła. Pomyślmy o lęku, który by nam wówczas towarzyszył: każdy szelest przyśpieszałby bicie serca, oczy byłyby zmęczone wypatrywaniem końca tej nieznośnej drogi, wyobraźnia podpowiadałaby nam jakieś straszliwe scenariusze. Podobnie jest z ludźmi pozbawionymi światła wiary i pochodni kontemplacji – idą po omacku przez życie, trwając w niepewności i lęku.
Do Alana de Rupe Maryja powiedziała o Różańcu: „Jest to modlitwa bardzo pożyteczna i bardzo mi przyjemna: odmawianie sto pięćdziesiąt razy Pozdrowienia anielskiego . Jednak (…) o wiele lepiej czynią ci, którzy do odmawiania Zdrowaś dodadzą rozmyślanie życia i męki, i chwały Jezusa Chrystusa, bo właśnie rozmyślanie jest duszą tej modlitwy”. Dla św. Ludwika Różaniec bez rozważań jest jak ciało bez duszy, bo to właśnie rozmyślanie odróżnia Różaniec od innych modlitw. Opisując dalej tajemnice różańcowe, rozważając je wszystkie po kolei, pisze o nich w ten sposób: „To jest piętnaście (obecnie dwadzieścia) wonnych kwiatów Mistycznej Róży; na nich lubią się zatrzymywać pszczoły mądre, dusze pobożne, aby zebrać z nich przedziwny nektar i zrobić z niego miód solidnej pobożności”.
Odkrywajmy tajemnice różańcowe, gdyż są one sprawdzoną i skuteczną szkołą doskonałości chrześcijańskiej.
Ks. Jacek Gancarek
Moderator krajowy Żywego Różańca


ISKRA, KTÓRA ROZNIECIŁA OGIEŃ

Paulina Jaricot (1799-1862)
Była córką zamożnego handlarza jedwabiem. Po latach beztroskiego życia przeżyła głęboką przemianę. W 1816r. złożyła ślub czystości, wybierając Chrystusa na jedynego Oblubieńca. W 1822r. dała początek Papieskiemu Dziełu Rozkrzewiania Wiary. Następnie w 1826r. założyła Ruch Żywego Różańca. W tę apostolską działalność zaangażowała wszystkie swoje siły duchowe i fizyczne. Wrażliwa na sprawy Boże i krzywdę ludzką całą swoją fortunę przeznaczyła na pomoc robotnikom. 22 maja 2022r. w Lyonie jest planowana jej beatyfikacja.

Zapalić Boże sprawy.
Każdy człowiek w planach Bożych ma swoje niepowtarzalne miejsce i zadanie. Każdemu z nas dobry Bóg powierzył jakąś bardzo wyjątkową misję. Wierzysz w to? Dla wierzącego nic nie dzieje się przypadkiem. Próbuje on odczytywać wszystko według klucza, który daje wiara. To wiara jest Bożym światłem, które pozwala we wszystkim dostrzec palec Boży. Trzeba więc pójść za światłem wiary po to, aby właściwie odpowiedzieć Bogu na Jego wezwanie. Jesteśmy Bogu potrzebni, by ten świat stawał się ludzki i Boży, by przez nas rosło królestwo Boże na ziemi.

MIŁOŚĆ DO KOŚCIOŁA
Tak było w przypadku Francuzki Pauliny Jaricot, która w maju zostanie wyniesiona na ołtarze jako błogosławiona. Dała ona początek Papieskiemu Dziełu Rozkrzewiania Wiary oraz Żywemu Różańcowi. To dwa ognie, które zostały przez nią zapalone. Świecą one do dziś wielkim światłem. Jest ona przykładem, że każdy z nas, jeśli tylko zechce, może być aktywny i mieć swój udział w życiu Kościoła. Paulina robiła wszystko nie na swoją chwałę, ale na chwałę Bożą. To apostołka Bożej sprawy. Bóg był w jej życiu na pierwszym miejscu. Paulina w swojej pracy doświadczała wielu przeszkód, by „pogniewać się” na Kościół. Wiedziała, że Kościół jest święty – bo w nim żyje i działa BÓG – i jest grzeszny, bo jesteśmy w nim ty i ja. W czasach Pauliny wielu chciało uniezależnienia Kościoła francuskiego od władzy papieskiej, ograniczenia uprawnień papieża na rzecz powiększenia władzy króla. Ona zaś walczyła o jedność Kościoła, pamiętając, że Kościół jest jeden, powszechny, katolicki i apostolski. (…) Tam, gdzie inni patrzyli z chłodną obojętnością czy wrogością, ona rozgrzewała serca, by bardziej kochać Boga i Kościół.

NASZE KRYZYSY
Także my przeżywamy w Kościele kryzys. To czas próby. Wielu wytyka Kościołowi błędy, grzechy i skandale. Oczywiście trzeba się do nich przyznać, za nie przepraszać i pokutować. Jednak czy sama krytyka wystarczy? Dla wielu grzechy Kościoła są tylko powodem do usprawiedliwienia swojej religijnej obojętności, swoich grzechów lub odejścia. Odpowiedzmy sobie jednak uczciwie na pytanie, czy naprawdę kocham Kościół i Chrystusa? Pewien dziennikarz zapytał św. Matkę Teresę z Kalkuty o to, co trzeba zmienić w Kościele.
„Zmienić trzeba ciebie i mnie”, – odpowiedziała. Zewnętrzna reforma bez wewnętrznego nawrócenia to dom bez fundamentu. Wewnętrzne zaś nawrócenie to proces długi, bolesny, konieczny. Ciągle pytamy, co Kościół robi dla nas. A trzeba odważnie pytać, co ja robię dla Kościoła teraz, zwłaszcza teraz.
Pytamy dziś, również w ramach synodu, jak pobudzić całą wspólnotę Kościoła, by uaktywnić wiarę, by na nowo odzyskała dynamizm w głoszeniu Chrystusa i stała się Jego wiarygodnym świadkiem. (…) Paulina Jaricot nieustannie pytała Boga, co robić by Kościół był znany i kochany. Wiedziała, że pierwszym zadaniem Kościoła są misje. Organizowała zbiórki na ten cel i modliła się na różańcu innymi. Bóg, widząc jej serce, podpowiadał inicjatywy, którym Paulina dawała początek. Kiedy działamy na rzecz Bożej sprawy, rośnie też nasza wiara.

ZOSTAĆ MISJONARZEM
Misje przyszły dziś do nas. Nie możemy patrzeć obojętnie na tych, którzy odeszli od Boga, zobojętnieli w wierze. Są to często nasi bliscy, przyjaciele, sąsiedzi. Czy zastanawiamy się jak zdobyć ich dla Boga?. (…) Mamy robić, co w naszej mocy, reszty dokona Bóg. Może to będzie systematyczna osobista modlitwa za Kościół, za synod, może złożenie skromnej ofiary na misje? Bogu podoba się ofiara czyniona z miłości. Czy tak ofiarowanej modlitwy Bóg nie przyjmie i nie uczyni skuteczną? Pomyśleć, jedna osoba dokonała tak wielkich rzeczy!
Błogosławiona Paulino, uproś wszechmogącego Boga i Maryję, byśmy tak jak ty byli iskierką, która zapala wielkie sprawy Boże.
Ks. Wojciech Przybylski

RÓŻANIEC
KONSPEKT spotkania Żywego Różańca
CZERWIEC 2022 ROK

Różaniec modlitwą wszystkich
„W dzisiejszym świecie istnieje powszechne przekonanie, że do różańca świętego mogą należeć tylko panie, i to najlepiej te starsze, które „nic już nie mają do roboty, tylko modlitwę”. To, że różaniec jest modlitwą dla każdego, przypomniała nam nowa błogosławiona Kościoła Paulina Jaricot, której pragnieniem było „ uczynić różaniec modlitwą wszystkich”.
Modlitwa różańcowa jest dobrodziejstwem dla wierzących. Opowiada o tym pięknie o. Dominik, kartuz, który miał wielkie nabożeństwo do różańca świętego. W swojej wizji zobaczył otwarte niebo i cały niebieski dwór ustawiony w przedziwnym porządku. Śpiewał on „w uroczej harmonii różaniec, czcząc w każdej dziesiątce jedną tajemnicę życia, męki i chwały Jezusa Chrystusa oraz Najświętszej Dziewicy”. W pewnym Momocie zauważył ów ojciec, że na święte imię Maryi wszyscy błogosławieni pochylali głowę, a na Imię Jezusa przyklękali i każdy z nich dziękował Bogu za wielkie dobrodziejstwa, którymi wypełnia niebo i ziemię w nagrodę za odmawiany na ziemi przez braci różaniec święty, modląc się jednocześnie za tych , którzy praktykują to nabożeństwo. Zakonnik zobaczył również niezliczone „korony pięknych i pachnących kwiatów przygotowane dla tych wszystkich, którzy odmawiają pobożnie różaniec święty, korony, jakie oni sami splatają obie za każdym razem, kiedy odmawiają go pobożnie i którymi będą pewnego dnia przyozdobieni w niebie”. Wizja pobożnego kartuza przypomina każdego umiłowanego ucznia, który zobaczył „niezliczony tłum aniołów i świętych (…) błogosławiących Pana Naszego Jezusa Chrystusa za to, co uczynił i wycierpiał dla naszego zbawienia”. Wizja ta dotyczy też każdego, kto codziennie z wiarą odmawia różaniec, rozważając jego tajemnice. Święty z wielką mocą mówi, że „nie trzeba myśleć, że różaniec jest tylko dla kobiet, dla małych i nieuczonych, jest on także dla mężczyzn, i to najbardziej godnych. Na potwierdzenie tego, kiedy św. Dominik przekazał papieżowi Innocentemu III otrzymane z nieba polecenie ustanowienia świętego bractwa różańcowego, papież potwierdził to i kazał świętemu głosić te prawdy, a nawet sam chciał należeć do niego, a razem z nim zgłosili się kardynałowie i wielu zacnych ludzi Kościoła.
Wtedy papież nie wahał się powiedzieć, że „żadna płeć, żaden wiek, żaden stan społeczny nie mogą się uchylić od nabożeństwa różańcowego”. Kiedy popatrzymy na historię rozwoju modlitwy różańcowej, to widzimy, że do grup odmawiających różaniec zapisywały się osoby różnych stanów: książęta, królowie, prałaci, kardynałowie i papieże. Ta kolejka osób mających wielkie nabożeństwo do różańca jest zbyt długa, by ją tu wymienić. Jaka nauka wypływała z tego dla nas, ludzi z XXI wieku? Decydując się na odmawianie różańca świętego, możemy uczestniczyć w łaskach, jakie Pan Bóg i Najświętsza Dziewica przygotowali dla nas tu, na ziemi, i w chwale nieba. Zachęcajmy wszystkich do modlitwy różańcowej!

Ks. Jacek Gancarek
Moderator krajowy Żywego Różańca

Modlimy się w Intencji Światowej Sieci Modlitwy Papieża:
Za rodziny: Módlmy się za rodziny chrześcijańskie na cały świecie, aby prze konkretne gesty żyły bezinteresowną miłością i świętością w codzienności. Kardynał Robert Sarah podczas wizyty we Francji zaznaczył, że chcąc przezwyciężyć kryzys powołań, trzeba zadbać o rodziny. Nie może być nowych powołań, jeśli rodziny chrześcijańskie nie mają dzieci albo nie tworzą warunków, w których młodzi mogliby usłyszeć głos Pana, gdy rodzice nie uczą ich modlitwy. Widzimy więc, że tak wiele kryzysów, których dzisiaj doświadczamy w codziennym życiu, ma źródło w rodzinie. Dlatego ważne jest, aby „rodzina była Bogiem silna”(Stefan kard. Wyszyński). Módlmy się o świętość małżonków, którzy będą wychowywać swoje dzieci w duchu wiary i miłości.

Modlimy się również w naszych intencjach:
INTENCJA GRUPY ŻYWEGO RÓŻAŃCA NA CZERWIEC 2022
Módlmy się o dary Ducha Świętego dla dzieci i młodzieży, aby rozpoznawali we współczesnym świecie prawdziwe wartości. Pamiętajmy o trwającym Synodzie Biskupów o synodalności, prośmy Ducha Świętego, aby inspirował i prowadził cały Kościół.  Módlmy się o pokój na świecie, w naszej Ojczyźnie, a dla naszych rodzin o Boże błogosławieństwo i potrzebne łaski.

RÓŻANIEC: Rozważamy piątą tajemnicę światła – Ustanowienie Eucharystii.

– Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo (10 razy), Chwała Ojcu, O mój Jezu…
– Królowo Różańca Świętego, módl się za nami.
– Za zmarłych członków kółka różańcowego ……….. (wymienić) – Wieczny odpoczynek…
Konferencja: s. 38-39 Rozniecać misyjny zapał
Na świat, w którym widzimy tak wiele zła, nasz Zbawiciel pragnie zsyłać zdroje łask. Potrzebuje do tego naszych zapalonych duchem misyjnym serc i rąk gotowych do pracy w Bożej winnicy. (…)

Punkty do refleksji:
1. Czy odkrywam na modlitwie i życiu własne zadania misyjne, zwłaszcza wśród najbliższych oraz pogardzonych przez innych?
2. Czy dzielę się z innymi owocami moich modlitw i łaskami, których doświadczam od dobrego Boga?

Z życia Kościoła:
– 16 czerwca przypada uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi – Boże Ciało. Przez czynny udział w procesji eucharystycznej ulicami naszych wiosek i miast zamanifestujemy naszą wiarę w obecność Jezusa pośród nas.
– Co roku w uroczystość Najświętszego Serca Jezusa modlimy się o świętość dla kapłanów. Oni potrzebują naszego wsparcia. Prosimy też o liczne święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Polecajmy Panu naszych kapłanów opiekujących się Żywym Różańcem parafiach, diecezjach, aby nie ustawali w gorliwości.

Z życia parafii:
– Przez cały czerwiec odmawiajmy Litanię do Najświętszego Serca Jezusa w Kościołach podczas nabożeństw, przy figurach czy w domu jako wynagrodzenie za nasze grzechy i całego świata.
– Zakończenie roku szkolnego (jakikolwiek będzie miało przebieg) to okazja do modlitwy za nasze dzieci i wnuki.

Z życia Stowarzyszenia Żywy Różaniec:
– W dniach 3 – 4 czerwca na Jasnej Górze odbędzie się II Ogólnopolski Kongres Różańcowy i X Ogólnopolska Pielgrzymka Żywego Różańca. Będzie to także ogólnopolskie dziękczynienie za dar beatyfikacji Pauliny Jaricot.

Módlmy się o duchowe owoce naszego spotkania.
– Zapraszamy na Ogólnopolskie Rekolekcje Żywego Różańca, które odbędą się w Gietrzwałdzie w dniach 17 – 20 lipca 2022r. Zgłoszenia na rekolekcje przyjmuje ks. Leszek Wojcinowicz, Tel. 668 163 327

W parafialnej WŻR istniejące róże różańcowe mają wybranych swoich patronów, którzy towarzyszą członkom danej róży w ich codziennym życiu. Dzień, w którym Kościół obchodzi wspomnienie patrona, jest dla członków róży dniem szczególnej modlitwy. Starają się oni uczestniczyć w Eucharystii, która jest sprawowana w ich intencji i odmawiają modlitwy do patronów. Dzień ten może być również dla członków róży okazją do odnowienia swoich zobowiązań do trwania na modlitwie. Jest to również okazja do spotkania w swoim gronie.

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych naszą wspólnotą parafialną ŻR : pod „Sztandar Maryi Królowej Różańca Świętego”.
Cześć Maryi – Cześć i Chwała!